Wanneer iemand antwoordde op de vraag hoe het gaat met ‘z’n gangetje’, vond ik dat tot een aantal jaar geleden maar saai. Ik was zelf altijd wel bezig, studeren, mooie feestjes, eten met vriendinnen, werken en nog veel meer. Er gebeurde altijd wel iets en ik was altijd bezig. Heerlijk vond ik dat. Merkte ik dat ik wat moe was, dan ging ik een avond op tijd mijn bed in. Dag later ging ik weer vrolijk verder. Tot mijn ongeluk in 2010. Dag energie, hoi vermoeidheid. Herkenbaar? Maximaal één avond per week van huis en in het weekend maximaal één intensiever iets in mijn agenda, dat is zoals ik het nu doe. Ontspannen doe ik steeds tussendoor. Hoe? Daarover meer in dit artikel.

Leer ontspannen

Je kunt leren niets te doen en dan ook echt te ontspannen. Grote kans dat je vroeger hebt geleerd, eerst iets afmaken dan pas uitrusten en leuke dingen doen. Of mocht jij wel al gaan spelen als je je huiswerk nog niet af had? Ik absoluut niet. Dit gaat niet meer helemaal op, wanneer je een chronische aandoening hebt.

Geef er maar aan toe, je hebt het nodig

Wat het belangrijkste is, is te erkennen dat je de ontspanning nodig hebt. Doorrennen en je aandoening negeren, het gaat je niet helpen. Dat weet je stiekem zelf ook wel. Natuurlijk wel voor even, maar echt niet voor lang. Je vermoeidheid en de pijn zal het altijd van je winnen, wanneer je er niet aan toe geeft. Je lijf maakt je simpelweg extra vermoeid, door alles wat je aan het doen bent. Of je er dan nog van aan het genieten bent, is maar de vraag.

Wanneer je erkent hebt dat je de ontspanning nodig hebt, is het ook makkelijker om het aan mensen uit je omgeving uit te leggen. Mensen hebben nou eenmaal een mening. En ja, we oordelen ook nogal graag. ‘Ben je nou alweer moe?’ heb ik dan ook regelmatig gehoord. Jij vast ook. Was het maar zo’n feestje dat je dat zelf kon bepalen.

Waar ligt jouw grens?

Weet je waar jouw grenzen liggen? Zoals ik al aangaf kan ik één avond doordeweeks een afspraak hebben en één intensiever iets in het weekend. Hoe ben ik daar achter gekomen? Door regelmatig mijn grens over te gaan om vervolgens gevloerd te gaan met veel pijn. Maar bij jou ligt hij weer ergens anders. Misschien zelfs wel per dag anders. Houd daar dan rekening mee. De grilligheid van je aandoening is een feit, de vraag is hoe ga jij er mee om.

Weet je wat je kunt doen in een week, mooi.  Dan weet je ook hoeveel je tussendoor aan ontspanning nodig hebt. Merk je dat het niet goed is? Bijstellen en je balans weer zoeken. Ik zeg niet dat het makkelijk is!

Maak je keuzes

 

Het mag duidelijk zijn dat niet alles wat ik voor mijn aandoening deed, nog kan doen. Daar heb ik de energie simpelweg niet meer voor. Steeds weer de afweging, waar krijg ik energie van en hoeveel energie kost het me? Door te focussen op een aantal zaken, heb ik tussendoor ook meer tijd om te ontspannen.

En nu doen

En dan het belangrijkste, doe het. Het mag! Plan het in voor jezelf. Zet het maar op die to-do lijst, tussen strijken, boodschappen doen, werken en die vriendin bellen, niets doen. Maak het onderdeel van jouw leven, van je ritme. Niets doen is ook iets doen, namelijk luisteren naar je lichaam. Ook tijdens je werk kun je het inbouwen. Je hebt altijd activiteiten die je meer energie kosten dan anderen. Wissel die zo veel mogelijk af. Kun je het bespreken met je collega’s? Helemaal mooi.

Mag jij van jezelf niets doen? Ik lees het graag in een reactie.