Hoe graag ik het ook anders zou zien, de realiteit is anders. Wanneer je te maken hebt met een chronische aandoening, heb je met een aantal zaken rekening te houden. Je lichaam heeft je nou eenmaal wat beperkingen gegeven. Die beperkingen negeren heeft totaal geen zin. Je komt er geen stap verder mee. Betekent dat dan dat je het erbij moet laten zitten? Nee, zeker niet. Laten we kijken naar de mogelijkheden, zonder de beperkingen te negeren.

Toegeven aan de situatie

Voordat je kunt gaan denken in mogelijkheden is het belangrijk dat je beseft dat de situatie is zoals hij is. Doe je dat niet, dan blijf je vechten tegen je gezondheid. Ik kan je verzekeren, dan verlies je. Je hebt er nou eenmaal mee te maken.

Het vechten kost je veel energie en daar heb je al geen overschot aan. Dat is dus niet handig. Daarnaast levert het je frustratie op, helemaal niet erg. Maar wordt lastiger wanneer je er niet meer uit komt. Voor jezelf en voor je omgeving.

En misschien wel het belangrijkste, door je energie te stoppen in het vechten, is het lastiger de mogelijkheden en de mooie dingen om je heen te gaan zien.

Ja, been there, done that. Ik was in de eerste jaren na mijn diagnose echt geen leuk mens. Vol met frustratie, boos op diegene die me het heeft aangedaan.

Dan komt er ruimte

Wanneer het je lukt om dat gevecht te stoppen (ik ga echt niet zeggen dat dat makkelijk is!), komt er ruimte. Je wint daarmee juist de strijd. Je krijgt ruimte om te kijken naar wat nog wel lukt. En niet onbelangrijk, hoe je dat kunt doen.

Op je werk kan het zomaar zijn dat je tegen dingen aanloopt, die steeds lastiger gaan. Je concentratie is minder door je vermoeidheid en door je pijn. Je kunt niet meer zo lang achter elkaar achter je bureau zitten. Door de stijfheid die je ’s ochtends hebt, lukt het je niet altijd om op tijd op je werk te zijn.

Maak het inzichtelijk

Wanneer je werkgever aan je vraagt waar hij je mee kan helpen, is het wel handig als je dat zelf ook kunt benoemen. Anders wordt het lastig helpen.

Tijdje geleden was ik in gesprek met een vriendin van mij. Zij heeft op haar werk last van haar dyslexie. Haar heb ik het volgende geadviseerd en dat kan voor jou ook helpen.

 

Maak een tabel met 3 kolommen: waar heb je last van, wat zou je anders/wel kunnen doen en als laatste wat is daar dan voor nodig.

 

Waar loop je tegen aan? Wat zou je anders/wel kunnen doen? Wat is daar voor nodig?
Concentratie is minder door de pijn, terwijl ik een belangrijk rapport moet opleveren regelmatig
    • Wanneer het kan, het rapport schrijven en een dag later nog een keer lezen;
    • Een collega vragen om het rapport voor je door te lezen.
Collega’s die afweten van je situatie en je willen helpen.
Lang achter je computer zitten, geeft meer pijn en stijfheid.
    • Meer afwisseling van je houding en dus werk;
    • Met een bureaustoel die goed passend is, kun je langer achter je bureau zitten;
    • Afwisseling van je taken, waardoor je zitten en lopen afwisselt.

Een voorbeeld van een ingevulde tabel.

Bespreek het met je werkgever

De misvatting die veel mensen maken ‘ik ben al zo duur, doordat ik vaker ziek ben’. Vergeet niet dat je werkgever er ook voordeel van heeft als jij op een prettige manier je werk kunt doen én kunt blijven doen. Nog sterker, dat is zijn verplichting als werkgever. Bespreek de lijst, zoals je hem hierboven hebt opgesteld samen. Sta open voor zijn suggesties en kijk samen wat je kunt doen om het werk prettiger te maken voor je. Begin met kleine stapjes en kijk wat je eventueel op de langere termijn kunt doen.

Vragen

Heb je nog vragen? Reageer hieronder, ik antwoord altijd.